bawię się...

fot. znaleziona w sieci

bawię się

tym – niczym

łączę w całość

sklejam

rozklejam

rozsypuję

poruszam się pomiędzy poszczególnymi elementami

udaję że wiem jak się poruszać

w rzeczywistości wszystko wychodzi jakby samo

jak woda spływająca między palcami

ma spływać więc spływa

co za filozofia? grawitacji nie zmienisz

bawię się

tymi dniami

łączę w tygodnie

sklejam

rozklejam

rozsypuję

pochylam się czasami żeby po coś sięgnąć

żeby przynajmniej udawać jakieś zainteresowanie

schemat przecież jest znów ten sam

cholera

bawię się

tym chaosem –

dniami co ciągną jeden za drugim

czasem bardziej, czasem mniej logicznie

tik-tak jak modlitwa

coś tracisz, coś zyskujesz

prowadzona instynktem

w przelotach pamiętam nawet

żeby dokarmiać nadzieję –

parszywy klej do składania wszystkiego do kupy.

międzyplanetarnie tam i z powrotem

Obraz: Lillian B. Rubin

zamykam oczy 

mocno

z całych sił

w podróżach po marsie

nie wolno podnosić powiek

zaciskam zęby

mocno

z całych sił

w podróżach po marsie

zbędne są słowa

to czego szukasz

tam nie istnieje

to po co zmierzasz

wygląda inaczej

oczekiwania

(jakiekolwiek)

są zbędnym balastrem

odrzuć je

każdy mars jest podobny

do innego marsa

czyli żaden

nie przypomina Marsa

zamykam oczy

mocno

z całych sił

aż łza samotnica

po policzku spłynie

w podróżach po marsie

tylko jedna myśl

– bumerang –

znajdź mnie

ocal mnie

Marsie…

***



Fot. znaleziona w sieci

usiadł przede mną

taki obojętny

że prawie smutny

zwiesił głowę

wzrokiem błądząc po mojej brudnej podłodze

uśmiechnęłam się do niego

dotykając jego dłoni

spojrzał

jakby już nie chciał nic widzieć

doświadczenie

powiedział

to taka przykra nauka

doświadczenie

odparłam

to szczypta uśmiechu i łyżka goryczy

co serce rozkraja i rozum pobudza

to kamyk w bucie i uśmiech kochanka

co żyć każą

ciągle inaczej

i cisza zapadła

bo choć on więcej widział

ja mocniej czułam -

rachunek nierówny

pochyliłam się nad nim

całując w policzek

i białe pióra muskając palcami

rozpostarł skrzydła

znudzony rozmową

obyś miała rację

obym miała.

***

Fot. Acesso Restrito

Opieram głowę na Twoim ramieniu

Opuszkami palców muskąjąc Twe dłonie

Poznaję Cię wszystkimi zmysłami

Zachłannie i delikatnie

Nie płosząc tej chwili

Szepczesz mi

Serduszko

I jeszcze

Słoneczko

I wydaje się – Raj

Później kładziesz głowę na moim mostku

Między piersiami falującymi rytmicznie

I głaszczę Cię po włosach

I kocham ich zapach

I boję się poranka, który mógłby mi go zabrać

Potem

Podnosisz się niewyspany

Uśmiechasz delikatnie

Musisz iść

Ja wiem – musisz

Całujesz moje usta

Wciąż Ciebie spragnione

Dotykasz mojej talii

Ufnie do Ciebie lgnącej

I będzie pięknie

I nigdy Cię nie oddam

Wychodzisz - bezpowrotnie

Cholera

I życie toczy się dalej

I nie mam kogo muskać po dłoniach.